Džodi Foster (Jodie Foster) ponovo je privukla pažnju filmskog sveta kada je na ovogodišnjem Marrakeškom filmskom festivalu otvoreno govorila o svom iskustvu sa Robertom de Nirom (Robert De Niro) tokom snimanja kultnog filma Taksi vozač (Taxi Driver) iz 1976. Njena iskrena sećanja odjeknula su na festivalu jer je opisala De Nirovu metod glumu kao „nezanimljivu“, ali uz ključnu napomenu: upravo kroz to iskustvo doživela je svoju prvu veliku glumačku lekciju.
Snimanje Taksi vozača bilo je prelomni trenutak u američkoj kinematografiji sedamdesetih, ali i formativno iskustvo za mladu Foster. Imala je samo 12 godina kada je dobila ulogu Iris, dok je De Niro bio u zenitu svoje metod glume, potpuno uronjen u lik Travisa Bikla. Njihova saradnja bila je specifična jer je De Niro ostajao u karakteru i van seta, što je za devojčicu koja tek ulazi u ozbiljan filmski svet delovalo zbunjujuće, pa i frustrirajuće, otkrila je razgovoru za NME,
Foster je ispričala da su njihovi zajednički ručkovi bili gotovo nemi, jer De Niro, zarobljen u Travisovoj izolovanosti, skoro da nije komunicirao s njom. U šali je rekla da je više pričala sa konobarima nego sa svojim kolegom sa seta. U tom trenutku metod gluma delovala joj je kao distanca, kao „nezanimljiv“ način rada koji nije razumela.
Ipak, prelomni trenutak dogodio se nakon trećeg susreta. Foster je shvatila da problem nije u De Niru, već u njenom shvatanju glumačkog procesa. Doživela je epifaniju: gluma nije samo prirodno izgovaranje replika, već složen proces izgradnje lika. Ta realizacija postala je osnov njenog razumevanja glume i kasnije karijere.
Kroz godine koje su usledile, ta lekcija pokazala se presudnom. Foster je izgradila blistavu karijeru, osvojila dva Oskara i postala jedna od najautentičnijih glumica svoje generacije. Njeno iskustvo sa De Nirom pokazalo joj je da susret sa velikim umetnikom može biti formativan — čak i ako isprva deluje hladno ili frustrirajuće.
Na Marrakeškom festivalu govorila je i o saradnjama koje se nisu desile. Otkrila je da je više puta odbila uloge u filmovima Vesa Andersona (Wes Anderson), iako ga izuzetno poštuje. Njihovi umetnički putevi jednostavno se nisu poklopili u pravom trenutku, što svedoči o njenoj doslednosti i selektivnosti.
Foster je naglasila da nikada nije planirala da postane glumica. U svet filma ušla je sa tri godine, bez mogućnosti izbora, ali je tokom vremena razvila duboku ljubav prema umetničkom izrazu, glumi i režiji. Danas se smatra jednom od najemotivnijih i najdoslednijih glumica američkog filma.
Njene izjave o De Niru otkrivaju složenost odnosa između metod glume i mladih glumaca koji tek uče zanat. Frustracija je za nju postala inspiracija, a „nezanimljivost“ — put ka razumevanju umetnosti. Zato Foster ostaje simbol autentičnosti, a De Niro oličenje posvećenosti liku i zanatu.
MPM Web označava našu redakcijsku obradu već objavljenih informacija sa kredibilnih domaćih i međunarodnih portala. To su vesti i teme koje su zasnovane na postojećem izvoru, ali su prevedene, temeljno proverene i stilistički prilagođene standardima našeg magazina.
Na ovaj način čuvamo tačnost originalnih podataka i gradimo poverenje čitalaca, dok istovremeno nudimo jasno strukturisanu i pouzdanu informaciju, u skladu sa prepoznatljivim stilom MPM-a.
