Danas, 3. avgusta, Džejms Hetfild slavi 63. rođendan. Malo je frontmena teškog metala čiji je životni put toliko direktno utkan u muziku koju su stvarali. Kod Hetfilda, gotovo svaka važna životna etapa može se prepoznati u tekstovima Metallice – od gubitka i besa do vere, iskupljenja i lične borbe.
Rođen je 1963. godine u Dauniju (Downey) u Kaliforniji, kao sin Virdžila Hetfilda, vozača kamiona, i Sintije, operske pevačice. Porodica je pripadala verskom pokretu Christian Science, čije učenje odbacuje medicinsku intervenciju u korist duhovnog isceljenja – uverenje koje će, na način koji mladi Džejms tada nije mogao da razume, obeležiti njegov život. Muzika je u njihov dom stigla preko starije polubraće koja su svirala bubnjeve, gitaru i klavir. Hetfild je sa devet godina počeo da svira klavir, zatim je probao bubnjeve svog polubrata Dejvida, da bi se pred tinejdžerske godine konačno opredelio za gitaru.
Njegovo detinjstvo bilo je daleko od bezbrižnog. Otac je napustio porodicu kada je Džejms imao trinaest godina, a samo tri godine kasnije majka je preminula od raka, odbivši konvencionalno lečenje zbog verskih uverenja. Gubitak oba roditelja u tako kratkom periodu ostavio je dubok trag koji će se decenijama kasnije čuti u mnogim pesmama Metallice koje govore o veri, kontroli, gubitku i unutrašnjim sukobima.
Sa devetnaest godina, 1981, u losanđeleskim novinama The Recycler naišao je na oglas bubnjara Larsa Ulriha, koji je tražio muzičare za novi bend. Iz tog susreta nastala je Metallica – grupa koja će, zajedno sa Slayerom, Megadethom i Anthraxom, definisati thrash metal osamdesetih godina. Albumi Kill ‘Em All, Ride the Lightning i posebno Master of Puppets iz 1986. godine učvrstili su status benda kao jednog od najuticajnijih u istoriji roka, dok su Hetfildov hrapavi glas i prepoznatljivi ritam-gitarski rifovi postali njegov zaštitni znak. Do danas, Metallica je objavila jedanaest studijskih albuma i osvojila deset Gremi nagrada.
Uspon nije prošao bez ličnih iskušenja. Hetfild je 1991. i 2003. imao ozbiljne probleme sa glasnim žicama, povezane sa specifičnim stilom pevanja koji je godinama razvijao. Godine 2001. otišao je na lečenje od zavisnosti, zbog čega je rad na albumu St. Anger privremeno zaustavljen. Taj period zabeležen je u dokumentarnom filmu Some Kind of Monster, u kojem se Hetfild publici predstavio bez maske rok zvezde – kao čovek koji se bori sa sopstvenim slabostima.
Danas je otac troje dece iz braka sa Frančeskom Tomazi, a iako je odrastao u strogo religioznom domu, nikada nije želeo da svojoj deci nameće veru. Govorio je da mu je najvažnije da izrastu u dobre i odgovorne ljude. Njegove tetovaže, među kojima se ističu krst i ruke sklopljene u molitvi sa imenima njegove dece, svedoče o složenom odnosu prema veri koji ga prati čitavog života.
Šezdeset tri godine nakon njegovog rođenja, Džejms Hetfild ostaje jedan od retkih muzičara čiji glas istovremeno nosi snagu, bes, ranjivost i utehu. Upravo zbog toga, njegov život i muzika i danas predstavljaju jedno od najautentičnijih poglavlja u istoriji hevi metala.
Dalibor Stamenković je glavni urednik MPM-a, freelance copywriter, digitalni kreator i dizajner. Zadužen je za održavanje i uređivanje svih članaka na sajtu. Bavi se prevodom, obradom i adaptacijom sadržaja za magazin, govori više stranih jezika i kreira marketing i sadržaj za društvene mreže MPM-a.
Posebno se posvećuje temama iz muzike, filma, kulture i lifestyle oblasti, koje uređuje kroz prepoznatljivu MPM estetiku.
